Legenda opozycji z najwyższym odznaczeniem
W poniedziałek, 31 sierpnia 2026 roku, podczas uroczystości upamiętniających 46. rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych, w historycznej Sali BHP Stoczni Gdańskiej doszło do ważnego wydarzenia politycznego i historycznego. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Karol Nawrocki nadał Order Orła Białego – najwyższe polskie odznaczenie państwowe – Krzysztofowi Wyszkowskiemu.
To uhonorowanie wieloletniego działacza opozycji antykomunistycznej, publicysty oraz członka Kolegium IPN za jego wybitne zasługi dla przemian demokratycznych w Polsce.
„Wojownik wierny swoim ideałom”
Prezydent Karol Nawrocki nie szczędził ciepłych, ale i mocnych słów pod adresem odznaczonego. W swoim wystąpieniu podkreślił drogę życiową Wyszkowskiego, przypominając o represjach, jakich doświadczył w czasach PRL.
— Mimo że był inwigilowany, straszony, aresztowany, internowany przez 14-15 lat swojej służby wolności i „Solidarności” — służył tylko jednemu panu i nie współpracował ze Służbą Bezpieczeństwa. Za tę niezłomność, Krzysztof, z głębi serca Ci dziękuję — mówił prezydent.
W oficjalnych komunikatach oraz we wpisach w mediach społecznościowych głowa państwa określiła Wyszkowskiego mianem „wojownika wiernego swoim ideałom”, zaznaczając, że bez tak zdeterminowanych ludzi ruch „Solidarność” nigdy by nie powstał.
Korzenie i drogi walki o wolność
Krzysztof Wyszkowski urodził się 10 listopada 1947 roku w Mrągowie. Jego biografia to gotowy scenariusz na film szpiegowsko-polityczny o dawnych, mrocznych czasach PRL:
- Od 1977 roku aktywnie współpracował ze środowiskiem Komitetu Obrony Robotników (KOR).
- W 1978 roku był jednym z inicjatorów i sygnatariuszy Deklaracji Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża.
- W sierpniu 1980 roku brał bezpośredni udział w strajku w Stoczni Gdańskiej, gdzie współtworzył niezależne wydawnictwa i nadawał ton rodzącemu się oporowi.
Warto wspomnieć o głębszym tle rodzinnym opozycjonisty. Jego dziadek, Adolf Wyszkowski, był w latach 20. XX wieku zaangażowany w życie publiczne jako radny miejski, a ojciec Stefan walczył w podziemiu niepodległosciowym w oddziałach antykomunistycznych. Tradcja walki o suwerenność była więc w tym domu przekazywana z pokolenia na pokolenie.
Słowa pełne emocji w Sali BHP
Sam laureat podczas uroczystości zwrócił uwagę na kolektywny wymiar dawnego zrywu. Wskazywał, że historyczny sukces „Solidarności” nie byłby możliwy bez codziennej, cichej i bezinteresownej pracy setek zwykłych ludzi walczących o dobro wspólne. Wymienił m.in. Annę Walentynowicz, Joannę i Andrzeja Gwiazdów czy Andrzeja Kołodzieja, budujących – jak to określił – „żywą katedrę Solidarności”. Wręczenie Orderu Orła Białego domyka wieloletnie wysiłki jednego z najbardziej bezkompromisowych publicystów polskiej sceny politycznej.
Źródło: Polska – Polska w RMF24
KOMENTARZE