Kiedy zabrać się za sadzenie szafirków?
Marzysz o tym, by po zimowej szarości Twój ogród zamienił się w szafirowe morze kwiatów? Najlepszy moment na działanie przypada na drugą połowę września oraz październik. To idealne okno pogodowe. Ziemia jest jeszcze w miarę ciepła, a nadchodzące jesienne deszcze pomagają młodym cebulkom w budowaniu mocnego systemu korzeniowego. Jeśli przeoczysz ten termin i schowasz je do ziemi zbyt późno, roślina może nie zdążyć się zaaklimatyzować i wiosną po prostu nie zakwitnie.
Zasady umieszczania cebulek w gruncie
Szafirki (Muscari) to mali zawodnicy o wielkiej sile, ale nie lubią błędów sadowniczych. Podstawowa reguła dotyczy głębokości: cebulki umieszczamy na poziomie wynoszącym trzykrotność ich wysokości, co w praktyce daje zazwyczaj od 5 do 8 cm głębokości. Zakopane zbyt płytko – przemarzną. Wepchnięte zbyt głęboko – zmarnują całą energię na przebijanie się do słońca i odpuszczą kwitnienie.
Zachowaj też odpowiedni dystans. Między poszczególnymi sztukami warto zostawić 5 do 10 cm odstępu. Pamiętaj o prostej, ale często łamanej zasadzie: cebulkę zawsze wciskamy w ziemię spiczastą końcówką do góry. Brzmi banalnie, a jednak potrafi pomylić się w pośpiechu niejednemu ogrodnikowi.
Gdzie je posadzić, by rosły jak szalone?
Te niebieskie piękności nie mają wygórowanych żądań, ale preferują konkretne warunki:
- Stanowisko: Wybierz miejsca mocno nasłonecznione lub delikatnie ocienione. Świetnie czują się pod koroną drzew i krzewów liściastych – zanim te wypuszczą gęste liście na wiosnę, szafirki zdążą w pełni rozkwitnąć.
- Gleba: Ziemia powinna być przepuszczalna i w miarę żyzna. Szafirki zniosą niemal każdą glebę, pod warunkiem, że nie jest to grząskie, stale podmokłe grabowisko prowadzące do gnicia cebul.
Po wszystkim obficie podlej miejsce sadzenia. Zimą szafirki bez problemu zimują w gruncie, by na przełomie kwietnia i maja wybuchnąć feerią barw [OLYe-yRKT-yewe].
Źródło: muratordom.pl
KOMENTARZE