Odszedł jeden z najoryginalniejszych głosów współczesnej polskiej literatury
W wieku 50 lat zmarł Ignacy Karpowicz – wybitny prozaik, tłumacz i autor niezapomnianych powieści, które przez dwie dekady kształtowały wyobraźnię polskich czytelników. Smutną informację o śmierci pisarza przekazało w poniedziałek, 24 sierpnia 2026 roku, Wydawnictwo Literackie, z którym twórca był blisko związany przez ostatnie lata swojej kariery. Jak poinformował wydawca, Karpowicz odszedł w sobotę, 22 sierpnia 2026 roku.
Jego nagłe odejście wstrząsnęło środowiskiem literackim. „Wprowadził polską literaturę w nowy wymiar” – wspomina zmarłego Wydawnictwo Literackie, przypominając jego ostatnią powieść „Ludzie z nieba”, która udowadniała, jak ogromne pokłady twórczej energii wciąż w nim drzemki.
Od debiutu do literackich szczytów
Ignacy Karpowicz urodził się w 1976 roku w Białymstoku. Studiował na Międzywydziałowych Indywidualnych Studiach Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim, specjalizując się m.in. w iberystyce i afrykanistyce. Zanim w pełni oddał się pisarstwu, pracował jako tłumacz, przekładając literaturę z języków angielskiego, hiszpańskiego oraz amharskiego.
Na polskiej scenie literackiej zadebiutował w 2006 roku powieścią „Niehalo”, wydaną nakładem wydawnictwa Czarne. Książka natychmiast została zauważona, przynosząc autorowi nominację do Paszportów „Polityki”. To był dopiero początek pasma sukcesów:
- „Gesty” (2008) – powieść, która po raz pierwszy wprowadziła Karpowicza do finału prestiżowej Nagrody Literackiej „Nike”.
- „Balladyny i romanse” (2010) – przełomowe dzieło, za które w 2011 roku otrzymał Paszport „Polityki” oraz kolejną nominację do finału Nike.
- „Ości” (2013) oraz „Sońka” (2014) – książki, które ugruntowały jego pozycję jako mistrza celnej diagnozy społecznej, łączącego realizm z groteską i śmiałym eksperymentem.
Pisarz, który nie idł na skróty
Karpowicz słynął z bezkompromisowości. Jego proza nie uznawała świętości, a czytelnik musiał mierzyć się z tekstem wymagającym, pełnym ironii, ale też głębokiej empatii wobec ludzkich słabości. Był pięciokrotnym finalistą Nagrody Literackiej „Nike”, co w polskim świecie literackim stanowi rzadkość i dowód niezmiennie najwyższej formy artystycznej.
Pozostał autorem, którego głos – inteligentny, krytyczny, a zarazem niezwykle czuły na polską rzeczywistość – będzie polskiej kulturze po prostu brakować.
Źródło: Polska – Polska w RMF24
KOMENTARZE