Psychodeliki pod lupą naukowców
Badania nad substancjami psychodelicznymi wchodzą w zupełnie nową fazę. Międzynarodowy zespół naukowców – w tym badacze z prestiżowego Centre for Psychedelic Research przy Imperial College London oraz Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Francisco – wziął pod lupę to, co dzieje się w ludzkim umyśle długo po tym, jak opadną ostre efekty „tripu”. Wyniki opublikowane na łamach „Human Brain Mapping” rzucają nowe światło na mechanizmy działania psylocybiny.
Eksperyment objął grupę 28 zdrowych ochotników, którzy wcześniej nie mieli żadnych doświadczeń z psychodelikami. Kluczowym elementem metodologii było zastosowanie dawki kontrolnej (placebo wynoszącej 1 mg) oraz dawki właściwej – aż 25 mg psylocybiny. Aktywność mózgu badano za pomocą funkcjonalnego rezonansu magnetycznego (fMRI) oraz elektroencefalografii (EEG).
Co dzieje się w mózgu miesiąc później?
Okazuje się, że substancja aktywna zawarta w tzw. magicznych grzybach nie tylko wywołuje chwilową rewolucję w świadomości, ale zostawia w biochemii mózgu trwalszy ślad. Miesiąc po przyjęciu 25 mg psylocybiny wzorce aktywności obwodów odpowiedzialnych za motywację oraz zachowania ukierunkowane na cel stały się bardziej zróżnicowane i elastyczne.
- Zauważono spadek modularności sieci mózgowych, co koreluje ze wzrostem ogólnego dobrostanu psychicznego.
- Osoby, u których w pierwszych godzinach po zażyciu substancji odnotowano największą tzw. entropię korową (chaotyczną, lecz bogatą wymianę informacji między obszarami mózgu), zgłaszały najsilniejszą poprawę nastroju po czterech tygodniach.
- Kluczowym elementem okazał się tzw. wgląd psychologiczny, którego uczestnicy doświadczali tuż kolejnego dnia po sesji.
Nadzieja dla psychiatrii czy odległa przyszłość?
Zainteresowanie naukowe psylocybiną nie wynika z chęci szukania tanich sensacji, lecz z dramatycznej potrzeby nowych dawek ratunku w walce z depresją lekooorną, stanami lękowymi czy uzależnieniami. Choć kraje takie jak Australia już w 2023 roku zezwoliły uprawnionym psychiatrom na kontrolowane stosowanie tej substancji u pacjentów z ciężką depresją, droga do powszechnej terapii jest daleka.
Najnowsze odkrycia sugerują jednak, że kluczem do terapeutycznego sukcesu nie jest samo chemiczne uderzenie w receptory serotoninowe 5-HT2A, lecz to, jak głębokie, emocjonalne doświadczenie reorganizuje sztywne, nawykowe wzorce myślenia pacjenta. Mózg – mówiąc wprost – uczy się na nowo być elastycznym.
Źródło: RSS Popularyzacja
KOMENTARZE