Kryzys nie pyta o godzinę. Jak wygląda przygotowanie systemu?
Współczesne konflikty zbrojne udowodniły jedno: linia frontu dawno przestala być odizolowanym pasem ziemi. Granica między strefą walk a bezpiecznym zapleczem cywilnym zaciera się z dnia na dzień. W obliczu rosnącego napięcia geopolitycznego polska ochrona zdrowia staje przed gigantycznym wyzwaniem. Czy polskie szpitale są gotowe na czarny scenariusz?
Z niedawnych analiz i raportów przygotowanych m.in. przez Wojskowy Instytut Medyczny wyłania się zatrważający obraz. Zaledwie 8 proc. polskich szpitali posiada pełne zaplecze logistyczne i infrastrukturalne do działania w warunkach ekstremalnych zagrożeń. Tylko w pięciu województwach funkcjonują placówki z realnie działającym systemem dekontaminacji i izolacji epidemiologicznej.
Medycyna pola walki a brutalna rzeczywistość placówek cywilnych
Tradycyjne zasady sterylności, do których przyzwyczajeni są lekarze w spokojnych czasach, na wojnie trafiają do kosza. Doświadczenia z Ukrainy pokazują bezlitosny mechanizm: ranny żołnierz czy cywil trafia do punktu medycznego zakrwawiony, brudny i z masą obrażeń odłamkowych. Czas gra absolutnie główną rolę. Tam nie ma miejsca na długie procedury – liczy się szybka stabilizacja i ewakuacja.
Zgodnie z koncepcją przedstawianą przez ekspertów wojskowych, w przypadku konfliktu na szeroką skalę, system musi działać warstwowo:
- Szpitale wschodnie – ich zadaniem będzie natychmiastowe przyjęcie rannych, ratowanie życia i stabilizacja stanu zdrowia przez najwyżej 3 do 5 dni.
- Szpitale w głębi kraju – przejmą falę poszkodowanych, by prowadzić ich długoterminowe, definitywne leczenie.
Warto jednak zadać głośno pytanie: co ze સ્użbą? Lekarze wojskowi od lat alarmują o rażących dysproporcjach płacowych. Sytuacja, w której medyk w mundurze zarabia znacznie mniej niż jego kolega w szpitalu cywilnym, prowadzi do stałego odpływu kadr z armii. Bez ludzi żaden, nawet najnowocześniejszy sprzęt, pozostanie tylko martwą literą na papierze.
Lekcja, której nie wolno przesać
Polska ochrega zdrowia ma za sobą bezprecedensowy test sprawności podczas masowego napływu uchodźców i pacjentów z Ukrainy. Choć system wytrzymał to obciążenie m.in. dzięki składkom zdrowotnym legalnie pracujących cudzoziemców, powtórka w warunkach pełnoskalowego kryzysu militarnego wymaga zupełnie innego poziomu planowania. Czas na teoretyczne debaty właśnie mija. Nadchodzi moment na twarde decyzje i gigantyczne inwestycje w odporność państwa.
Źródło: www.rynekzdrowia.pl
KOMENTARZE